Ik ben een man

Ik ben een man

Drie weken geleden had ik een afspraak voor de post-hbo opleiding speltherapie. Ik wil het moois dat ik met het uitvaartlego in mijn handen heb, zo verantwoord mogelijk in te kunnen inzetten. Dus ik had een individuele afspraak, omdat ik benieuwd was welke stappen ik kon nemen om tot versnelling/inkorten van dit traject te komen, door mijn master pedagogiek.

Zelden heb ik zo’n bijzonder gesprek gevoerd. Ik ga je geen uitgebreid verslag schrijven van dit gesprek, maar deze vraag wil ik zeker met je delen: “Leg eens uit waar je interesse voor kinderen vandaan komt, je bent tenslotte wel een man”. In dit gesprek van 45 minuten, is de opmerking dat ik een man ben vijf keer gevallen.

Ook werden er vragen gesteld bij mijn geschiktheid om met beschadigde kinderen te werken. Mijn 15 jaar onderwijservaring (in voornamelijk voortgezet speciaal onderwijs) die ik daarvoor net genoemd had, werd daarin niet voldoende geacht.

Ik ben een man. Dat klopt helemaal. Geen letter aan gelogen. Ik heb me echter nog nooit zo aangetast gevoeld in mijn integriteit. Zeker na de opmerking dat deze dame nog nooit een man had toegelaten tot de opleiding, voelde ik boosheid over deze discriminerende insinuaties opkomen.

Zoals je wellicht begrijpt ga ik bij deze onderwijsinstelling – die ik verder niet bij naam zal noemen – geen opleiding volgen. Ik ben tenslotte een man. Een man met een baard. En een motor. Maar ik ben ook een man die werkt vanuit de presentietheorie, die zich hardmaakt voor optimale zorg voor kinderen. Een man die alle ruimte opzoekt binnen de vastgestelde regels, om kinderen ultiem te kunnen ondersteunen. Maar ja, ik ben een man.

In dit gesprek, waar ik niet uit weg ben gelopen, alleen al omdat ik deze uitingen niet wil voeren, omdat een man uit het gesprek wegliep, ben ik me van één ding zeer bewust geworden. Na afloop heb ik een klacht ingediend bij het College van Bestuur van deze opleidingsinstantie. Ik kreeg een keurige brief terug, waarin in bedekte termen staat dat het klopt dat ik op deze manier behandeld ben. Ze zien er ook weinig slechts in. Dat maakte dat ik me bewust werd van het volgende: Ik ben een man! In 2016 maakt het blijkbaar niet uit wat je vooropleiding is, welke bagage je in je rugzak meeneemt, welke levensinstelling je hebt… het is voornamelijk een kwestie van of je het juiste geslacht bent. En dat is nu iets waar ik zelf weinig invloed op kan uitoefenen. Ik ben een man!

 

Voel jij je nou ook wel eens een echte man? Je kan uiteraard altijd contact opnemen, wellicht kan deze man je verder helpen.