huilen?

Deze week werd ik gebeld. Paniek in de tent!

Een uitvaartondernemer deed een begeleiding van een gezin waar de vrouw plotseling om het leven was gekomen en de zoon had nog niet gehuild!

Kan dat eigenlijk wel Richard? Is het oké als een kind nog niet heeft gehuild, twee dagen nadat zijn moeder overleden is?

Mijn antwoord was kort en bondig; “Ja, dat is oké!”

Waarom? Zoals ook wij volwassenen rouwen kinderen niet allemaal op dezelfde manier. Soms uit rouw zich op andere manieren dan die je van tevoren bedacht had. Of misschien kiest het kind er wel voor om de achterblijvende ouder niet te belasten met het verdriet dat hij ervaart, omdat ‘papa het zelf lastig genoeg heeft nu’ en huilt het kind alleen op zijn kamer of bij vrienden.

Wat nu?

Maak dit bespreekbaar! Dat is ook wat ik adviseerde aan deze uitvaartondernemer; bespreek dit met de zoon. “Joh, ik heb gezien dat… en ik vroeg me af …” en vul op de puntjes in wat je precies hebt gezien (NIET datgene je denkt te hebben waargenomen, maar datgene je daadwerkelijk hébt waargenomen) en formuleer je vraag. Wat wil je weten? Waarom wil je dat weten? Wat is het waar jij (de vraagsteller) je druk over maakt? Waarom wil je de vragen stellen die je stelt?

Schroom niet je vragen te stellen, maar stel ze omdat je iets hebt gezien waar je vragen over hebt, niet omdat je nieuwsgierig bent Dát is eigenlijk het belangrijkste dat ik mee kon geven in dit telefoongesprek.