gregoriaanse vragen

Gister ontving ik een mail van een dame. Ze vroeg advies over hoe ze haar kinderen de hele uitvaartdienst van oma kon doorhelpen. Oma wilde een kerkelijke uitvaart, compleet met gregoriaanse gezangen, kerkelijke zegening, en meer van dat moois.

Ik belde haar. Compleet verbaast was mevrouw, dat ik haar terugbelde. Ze had een mailtje verwacht. Ergens volgende week.

In het gesprek dat we voerden ging het uiteraard over haar kinderen; over oma (die nog in leven bleek te zijn) en over alle zaken waar deze mevrouw tegenop zag omtrent het delen van de sterfelijkheid van oma.

Ik heb haar een aantal tips meegegeven; en besprak met haar onder andere om de kinderen mee te nemen in het proces; dus nu de euthanasiewens van oma in de week is gelegd bij de artsen, al eens te praten met de kinderen over dit feit. Over hoe dat dan kan, hoe het werkt, waarom oma zo’n keuze maakt, etcetera.

Een uur later rondden we het gesprek af. Ze vroeg me, hoe zit dat met de rekening van dit telefoontje? Ik zei haar, dat dit gesprek ‘van het huis’ was, omdat ik wil dat ze met een goed gevoel kan nadenken over het traject dat ze met mij in wil gaan; maar dat daar de vraag over kosten niet bijhoort.

In tranen hing ze op. We bellen elkaar komende week weer 😉

Wil je zelf ook eens sparren over iets waar je mee zit omtrent de uitvaart van een dierbare en hoe je dat met de kinderen bespreekbaar maakt? Eén mailtje is voldoende.

Schroom niet 🙂